Logowanie

Nawigacja

"Słoneczka"

KĄCIK ZDROWYCH PORAD

Bezpieczna Placówka!

Drodzy Rodzice,
Nasze przedszkole to miejsce, gdzie dzieci dzielą się nie tylko zabawkami, ale też – niestety – wirusami. Aby wspólnie stworzyć bezpieczną przestrzeń dla naszych dzieciaków i pracowników, prosimy o przestrzeganie kilku „Złotych Zasad Zdrowia”:

1. Zasada „Zostań w domu”, jeśli zauważysz:

Silny, męczący kaszel lub gęsty, kolorowy katar.
Podwyższoną temperaturę (powyżej 37°C) – nie podawaj rano leku przeciwgorączkowego, by „przetrzymać” dziecko w przedszkolu. Lek przestanie działać, a wirus zostanie w grupie.
Ból brzucha, biegunkę lub wymioty (minimum 24h bez objawów przed powrotem do grupy).
Niewyjaśnione wysypki lub silne zaczerwienienie oczu.

2. Higiena to nasza supermoc.

Myjemy ręce: Prosimy, aby przypominać dzieciom o profilaktyce mycia rąk!
Uczymy kichać „w łokieć”: Wspierajmy dzieci w nawyku zasłaniania buzi zgięciem łokcia, a nie dłonią.

3. Solidarność z innymi.

Poinformuj nas o chorobie: Jeśli u dziecka zdiagnozowano chorobę zakaźną (np. ospę, szkarlatynę, grypę czy wszawicę), daj nam znać. Pozwoli to innym rodzicom na obserwację swoich pociech.
Zadbaj o personel: Choroba nauczyciela lub pomocy to trudna sytuacja dla całej grupy. Przyprowadzając zdrowe dziecko, dbasz o ciągłość opieki i nauki.

Pamiętajmy o spacerach (nawet w niepogodę!), diecie bogatej w witaminę C i D oraz o wietrzeniu pomieszczeń.

Zdrowy organizm szybciej poradzi sobie z przedszkolnymi „pasażerami na gapę”.

Dziękujemy, że dbacie o zdrowie nas wszystkich! Razem możemy więcej.

strona internetowa - kliknij

MATERIAŁY EDUKACYJNE DLA PRZEDSZKOLAKÓW - KLIKNIJ

Sprawność manualna (motoryka mała) to fundament nauki pisania. Dla 5-latka najważniejsze jest wzmacnianie mięśni dłoni oraz koordynacja oko-ręka poprzez zabawę, a nie tylko siedzenie przy stoliku.

Kreatywne zabawy wspierające rękę:

Domowa piekarnia i rzeźbiarstwo: Ugniatanie ciasta, plasteliny czy masy solnej to najlepszy trening siły dłoni. Zachęcaj dziecko do robienia „cienkich wałeczków” (przyszłe litery) i małych kuleczek.
Zabawy z pęsetą i klamerkami: Przenoszenie pomponów lub fasoli za pomocą pęsety kuchennej albo przypinanie klamerek do prania na brzeg pudełka doskonale ćwiczy chwyt pęsetowy.
„Głód ruchu” dłoni: Wykorzystaj gniotki antystresowe lub gumowe piłeczki do ściskania. To wzmacnia całą dłoń i pomaga dziecku się wyciszyć.
Wydzieranki i wycinanki: Zamiast gotowych kolorowanek, daj dziecku stare gazety do rwania na małe kawałeczki lub bezpieczne nożyczki do wycinania „fryzur” z papierowych pasków.
Precyzyjne nawlekanie: Nawlekanie makaronu rurki lub dużych koralików na sznurek to świetne ćwiczenie koncentracji i precyzji.

Ćwiczenia grafomotoryczne (przygotowanie do liter):

Rysowanie w sypkich produktach: Wysyp na tacę piasek lub kaszę mannę. Niech dziecko rysuje w niej wzory palcem – to mniej stresujące niż kartka, bo błąd można „zmazać” jednym ruchem ręki.
Duże formaty: Pozwól dziecku rysować na dużych arkuszach papieru przyklejonych do ściany. Ruch z ramienia i łokcia jest tak samo ważny jak ruch nadgarstka.
Rysowane wierszyki: Wspólne rysowanie prostych kształtów w rytm recytowanych rymowanek (np. Rysowane wierszyki) uczy płynności ruchów.

Pamiętaj, że sprawność dłoni zaczyna się od ogólnej sprawności ciała – zabawy typu „taczki” czy wspinanie się na placu zabaw budują obręcz barkową, która stabilizuje rękę podczas pisania.

Oto lista szybkich i angażujących prac plastycznych, które wykonacie w ok. 15 minut przy użyciu domowych materiałów:

1. Zwierzątka z rolek po papierze (Recykling)

Co robimy: Rolka staje się tułowiem lwa, kota lub ośmiornicy.
Wykonanie: Dziecko maluje rolkę farbami lub okleja kolorowym papierem. Doklejacie oczy, a dół rolki możecie naciąć w paski, by stworzyć macki lub łapy.
Wsparcie rozwoju: Ćwiczy chwyt i precyzyjne wycinanie.

2. Malowanie widelcem (Tekstury)

Co robimy: Tworzymy puszyste kwiaty (np. tulipany), jeże lub lwią grzywę.
Wykonanie: Zamiast pędzla używacie plastikowego widelca. Maczacie go w farbie i „stemplujecie” na kartce, tworząc charakterystyczne ślady.
Wsparcie rozwoju: Eksperymentowanie z nowymi narzędziami buduje kreatywność.

3. Stworki z odcisków dłoni i palców

Co robimy: Zamieniamy odciski rąk w smoki, drzewa lub rybki.
Wykonanie: Malujecie dłoń dziecka farbą plakatową i odbijacie na kartce. Po wyschnięciu (lub jeszcze na mokro) dorysowujecie flamastrami detale: oczy, płetwy czy korony.
Wsparcie rozwoju: Stymulacja sensoryczna dłoni.

4. Malowanie solą (Efekt "wow")

Co robimy: „Magiczne” obrazki, które same nasiąkają kolorem.
Wykonanie: Narysujcie wzór klejem typu wikol na sztywnej kartce i posypcie go obficie solą. Gdy nadmiar soli zostanie strzepany, dotykajcie solnych linii pędzlem mocno nasączonym akwarelą – kolor będzie efektownie „wędrował” po soli.
Wsparcie rozwoju: Ćwiczy cierpliwość i precyzję ruchów.

5. Biżuteria z makaronu

Co robimy: Naszyjniki lub bransoletki dla mamy, taty lub pluszaków.
Wykonanie: Malujecie suchy makaron rurki farbami (lub używacie gotowego kolorowego), a następnie nawlekacie go na sznurek lub mulinę.
Wsparcie rozwoju: Kluczowe ćwiczenie dla motoryki małej i koordynacji ręka-oko.

Więcej inspiracji znajdziecie Państwo na portalach takich jak Moje Dzieci Kreatywnie lub Fiorelki.pl, które oferują setki gotowych tutoriali dla przedszkolaków.

Ćwiczenia usprawniające motorykę małą – Pedagog Online

W wieku 5 lat dziecko wkracza w etap intensywnego rozwoju psychofizycznego przed pójściem do szkoły. Oto kluczowe aspekty, na które warto zwrócić uwagę:

1. Dieta i nawyki żywieniowe

Zróżnicowanie: Podawaj codziennie warzywa, owoce, pełnoziarniste zboża oraz chude białko (np. ryby, jaja, rośliny strączkowe).
Porcje: Dziecko w tym wieku potrzebuje ok. 1,5 porcji owoców i 4,5 porcji warzyw dziennie.
Regularność: Posiłki powinny być spożywane co 3–4 godziny, aby utrzymać stabilny poziom energii.
Edukacja: Angażuj dziecko w przygotowywanie posiłków – to najlepszy sposób na przełamanie niechęci do nowych smaków.

2. Sen i regeneracja

Długość: Pięciolatki potrzebują średnio 10–12 godzin snu na dobę.
Higiena cyfrowa: Wyłączaj ekrany (TV, tablet, telefon) co najmniej godzinę przed snem, aby nie blokować produkcji melatoniny.
Rutyna: Stałe godziny kładzenia się spać i rytuały (np. czytanie bajek) pomagają w szybszym zasypianiu.

3. Aktywność fizyczna

Ruch to podstawa: Zaleca się co najmniej 60 minut umiarkowanej lub intensywnej aktywności fizycznej dziennie.
Skok rozwojowy: U 5-latków często pojawia się tzw. „głód ruchu”, wynikający z szybkich zmian hormonalnych i fizycznych.

4. Rozwój emocjonalny i profilaktyka

Bilans 5-latka: Pamiętaj o obowiązkowym badaniu bilansowym u pediatry, który oceni m.in. postawę ciała, wzrok, słuch oraz tempo wzrostu.
Świat emocji: To czas budowania empatii. Ucz dziecko nazywać emocje (strach, radość, złość), co daje mu poczucie bezpieczeństwa.

Puzzle - Wesołe dzieci - puzzle online

Szanowni Państwo,

zachęcam Państwa do korzystania z platformy wsparcie.gov.pl, uruchomionej przez Ministerstwo Edukacji Narodowej.

Znajdziecie tam Państwo narzędzia dla rodziców i osób niebędących pracownikami systemu oświaty poszerzające wiedzę o codziennym funkcjonowaniu dzieci i młodzieży, wspierające wczesne wykrywanie trudności i planowanie działań wspierających ich rozwój i uczenie się. Narzędzia dostępne są bez rejestracji konta.

UE logo

Nauczycielki przedszkola proszą

Nauczycielkom przedszkolnym nie wszystko przechodzi przez gardło, a nawet jeśli przechodzi – nie zawsze trafia do adresata. Nic dziwnego: żaden rodzic nie lubi przecież słuchać o tym, że coś robi nie tak. Automatycznie zaczyna się bronić, a problem zostaje nierozwiązany.
Chcemy to zmienić, dlatego poprosiliśmy kilka nauczycielek, by szczerze i bez ogródek powiedziały nam – anonimowo – to, co chciałyby powiedzieć rodzicom.

Oto co usłyszeliśmy:

Nauczycielki przedszkolne proszą: zostawcie chore dzieci w domu

– Prosimy, błagamy i nic, jak grochem o ścianę – wzdychają wszystkie nauczycielki, z którymi rozmawialiśmy. Właśnie z tym mają największy problem.
Pani A: Przedszkolaki kaszlą tak, jakby miały wypluć płuca. Leje im się z nosa na dywan. Przychodzą z biegunką, po nocy spędzonej na wymiotach, po podanym rano antybiotyku albo syropie przeciwgorączkowym (wiemy, bo same się chwalą). Rozumiemy, że żaden szef nie toleruje notorycznych zwolnień, ale to błędne koło – dzieci zarażają się nawzajem i chorowanie nie ma końca.
Pani B: Rodzice wychodzą, a ich pociecha pokłada się. Często jest tak, że dziecku z katarem nie dzieje się nic specjalnego, ale za niefrasobliwość jego rodziców płacą pozostałe maluchy – trzeba je leczyć antybiotykami, bywa, że lądują w szpitalu.
Pani C: Rodzice nie są z nami szczerzy. Mówią, że nic dziecku nie jest, a lekarz powiedział, że może chodzić. Albo: „To alergia”.
Pani D: Czasem ręce opadają, gdy mama prosi, by nie zabierać Jasia na dwór, bo on źle się czuje. Pytam wtedy, dlaczego w ogóle przyszedł? Niestety, muszę go przyjąć. Ale co mam zrobić? Nie zostawię go samego, kiedy inne dzieci idą na spacer.
Gdy maluch ma gorączkę lub płacze, że boli go ucho, zostaje telefon do rodziców. Tyle że nie zawsze można się dodzwonić, a i ich dojazd trochę trwa. Tymczasem nauczycielki nie mogą podawać dzieciom leków, także przeciwgorączkowych.
Pani E: Zastanawiam się, czy rodzice się nie boją. Co będzie, jeśli dziecko, osłabione przeziębieniem, złapie jakąś naprawdę groźną bakterię – bo ja wiem – jakiegoś pneumokoka?

Nauczycielki przedszkolne proszą: nie wyręczajcie dzieci we wszystkim

Rodzice dbają o rozwój intelektualny pociech, ale czasem zapominają o banalnych rzeczach, których także trzeba je uczyć.
Pani A: Dzieci (nawet te cztero- czy pięcioletnie!), które trafiają do nas, często nie potrafią niczego – założyć kapci, trzymać łyżki, rozwiązać butów, wytrzeć pupy. Były dotąd obsługiwane. Pomagamy im, jednak wyręczanie smyka nie jest dobre – musi nauczyć się samodzielności.

Nauczycielki przedszkolne proszą: pomóżcie nam

Zdarza się, że rodzice całą odpowiedzialność za swojego malca zrzucają na innych.
Pani F: Logopeda nie poprawi wymowy dziecka, pracując z nim raz w tygodniu. Dlatego malec musi ćwiczyć także w domu. Ale rodzicom nie zawsze się chce.

Nauczycielki przedszkolne proszą: stawiajcie dzieciom granice

Zdarza się, że dziecko trafia do przedszkola kompletnie nie wiedząc, co wolno, a co nie.
Pani A: W domu rządzi, rozstawia wszystkich o kątach, wszyscy mu ulegają. W przedszkolu okazuje się, że tak się nie da. Dziecko powinno wiedzieć, że są jakieś zasady, że przy stole się siedzi, a nie biega wokół niego, że nie odpycha się talerza, nie przerywa innym.

Nauczycielki przedszkolne proszą: nie ukrywajcie problemów

Ktoś, kto opiekuje się małym dzieckiem, musi wiedzieć, czego się może spodziewać.
Pani B: Kiedyś pogotowie zabrało kilkulatka, który dostał drgawek. Nie powiedziano nam, że tak reaguje na gorączkę. A my musimy wiedzieć takie rzeczy. Wtedy zwracamy na malca baczniejszą uwagę.

Nauczycielki przedszkolne proszą: sprawdzajcie dzieciom głowy

Pani A: Wszy się wciąż zdarzają. Mają je także czyste, zadbane dzieci. Z jednych maluchów przechodzą na drugie i wszystko trwa bardzo długo.
Pani F: Namawiam także, by rodzice reagowali na hasło "wszy" bez histerii. To się zdarza i już. To jest problem, który trzeba rozwiązać, a nie trąd albo dżuma!

Nauczycielki przedszkolne proszą: pamiętajcie o kąpieli

Niedomyte dzieci w nieświeżych ubraniach to bardzo wstydliwy (na szczęście dość rzadki) temat.
Pani E: Jak powiedzieć komuś, aby mył dziecko częściej i codziennie zmieniał mu bieliznę? To trudne... My jakoś sobie z tym poradzimy, ale cierpi sam maluch. To on słyszy, że ktoś nie chce obok niego siedzieć.

Nauczycielki przedszkolne proszą: uważajcie ze słodyczami

Zdarza się, że nawet trzy- i czterolatki są dokarmione w nocy kaszkami. W efekcie w przedszkolu nie chca niczego jeść.
Pani D.: Zupa nie, drugie nie, a potem rodzic przychodzi po dziecko ze słodką bułką, batonem. Ono nie będzie jadło normalnie, skoro jest cały czas na słodkim!
Pani B: Bywa, że dzieci są zaskoczone, gdy dostają marchewkę do gryzienia, bo dotąd im wszystko krojono, rozdrabniano, tarto.

Nauczycielki przedszkolne proszą: pozwólcie się dzieciom brudzić

Bywa i tak, że maluszki są... aż przesadnie czyste.
Pani A: Niektóre przedszkolaki stoją na placu zabaw nieruchomo, bo boją się, że usłyszą od mamy, że znowu się wysmarowały. A przecież dziecko powinno się brudzić, bawić, wtykać nos we wszystkie kąty, być ciekawe świata, odważne i samodzielne.

Nauczycielki przedszkolne proszą: nie zapisujcie dzieci na wszystkie możliwe zajęcia dodatkowe

Pani F: Dziecko musi mieć czas na zwykłe, proste zabawy, które dają bardzo dużo. Kto wie, czy nie więcej niż wymyślne warsztaty.

Nauczycielki przedszkolne proszą: nie spóźniajcie się na zajęcia

Przyprowadzanie malca w trakcie zajęć to kłopot dla niego, nauczycieli, a także dla pozostałych przedszkolaków.
Pani C: Mam problem z pewną mamą, która zamiast najpóźniej o godz. 8:30 przyprowadza synka/córkę często przed 9. Takie niespodziewane wejścia dezorganizują naszą pracę i rozpraszają dzieci. Poza tym trzeba spóźnialskiego dopisać na obiad, robi się zamieszanie.
Pani D: Maluch też czuje się kiepsko. Trafia w środek angielskiego czy rytmiki i kompletnie nie wie, o co chodzi. Czasem ma łzy w oczach. Bywa, że potem sam pilnuje rodziców: „Tylko się nie spóźnijmy”.

Nauczycielki przedszkolne proszą: odbierajcie dzieci punktualnie

W pustym przedszkolu dziecko czuje się naprawdę paskudnie.
Pani D: Przestraszone tęskni za mamą. Jest także bardzo zmęczone, bo najczęściej ostatnie wychodzą te dzieci, które przychodzą jako pierwsze.

Żródło: https://p3myszkow.edupage.org/text/?text=text/text5&subpage=39

5 Wskazówek

Jak Wspierać Rozwój Samodzielności Twojego Dziecka

Rodzicielstwo to podróż pełna wyzwań i radości, a jednym z naszych głównych zadań jest wspieranie naszych dzieci w stawaniu się samodzielnymi i pewnymi siebie ludźmi. Oto pięć sposobów, jak możesz to robić każdego dnia!

1. Pozwól na samodzielne wybory

Zacznij od małych rzeczy, jak wybór ubrań czy jedzienia, które nałoży sobie na talerz, np; "czy smarujesz masłem kanapkę, czy podać ci pomidorka?" ; "Zakładasz dziś koszulkę z Batmanem, czy te zieloną?" To uczy odpowiedzialności i pomaga dziecku zrozumieć konsekwencje swoich decyzji.

2. Zachęcaj do małych obowiązków domowych

Nawet proste zadania, takie jak nakrywanie do stołu czy sprzątanie zabawek, mogą znacząco wpłynąć na rozwój samodzielności dziecka. Daj dziecku szansę, aby mogło pomagać i uczyć się tego, jak wiele potrafi np: "Jasiek możesz pomóc, wszystkie talerze trzeba rozłożyć na swoje miejsce, pamiętasz jak kochanie?"

3.Stwórz bezpieczne środowisko do eksperymentowania

Pozwól dziecku próbować nowych rzeczy i podejmować ryzyko w bezpieczny sposób. To buduje pewność siebie i umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach.

4. Chwal postępy, nie tylko wyniki. Doceniaj starania i postępy dziecka, nie tylko osiągnięcia. To pomaga budować wewnętrzną motywację do działania i uczucie wartości niezależnie od wyniku.

Np; "Misiek widzę jak się starałeś i ile zajęło Ci ułożenie tych zabawek. Wow! To się nazywa dobra robota!"

5. Bądź cierpliwym przewodnikiem, nie rozwiązującym problemy

Kiedy dziecko napotyka trudności, nie spiesz się z pomocą. Zamiast tego, zadawaj pytania, dawaj wskazówki, które pomogą mu znaleźć własne rozwiązanie. To uczy kreatywnego myślenia i niezależności.

Pamiętaj, że każde dziecko rozwija się w swoim tempie, a naszym zadaniem jest wspieranie tego procesu z miłością, cierpliwością i zrozumieniem. Wsparcie Rodzica to najlepszy fundament pod budowanie samodzielności!